Wanneer ‘gezonder eten’ stilaan een strijd wordt

Deze week zat er een meisje van 16 jaar voor de tweede keer bij mij in de praktijk.

Tijdens een eerste gesprek neem ik bij jongeren uitgebreid de tijd om te luisteren naar hun verhaal. Wat speelt er? Hoe kijken ze naar voeding en hun lichaam? Welke gedachten zijn er rond eten? En vooral: hoe gaat het écht met hen?

Daarna betrek ik ook de ouder(s) bij het gesprek. Want een eetstoornis of verstoord eetgedrag staat nooit helemaal op zichzelf. Ook de omgeving, thuissituatie en bezorgdheden van ouders zijn belangrijk om mee te nemen.

Na ons gesprek bleef één ding bij mij hangen.

Hoeveel jongeren lopen rond met dezelfde onzekerheden, zonder dat hun omgeving beseft hoeveel strijd er ondertussen in hun hoofd speelt?

Het begint vaak heel onschuldig

Je begint wat meer te letten op wat je eet.

Een vriendin doet het ook.

Op TikTok zie je lichamen waar je zelf ook van begint te dromen. Je ziet what I eat in a day-video’s en denkt: misschien moet ik ook zo gaan eten?

Dus je probeert wat dingen uit.

Minder snoepen. Porties verkleinen. Calorieën tellen. Wat vaker sporten.

En je merkt dat het ‘werkt’.

Misschien verlies je wat gewicht en komen plots de eerste opmerkingen:

“Amai, ben jij vermagerd?”“Wat zie jij er goed uit!”

En zonder dat iemand het slecht bedoelt, kan zo'n opmerking enorm veel bevestiging geven.

Zie je wel. Ik ben vermagerd en mensen vinden mij mooier. Mensen merken mij op.

Dus ga je nog wat verder.

Tot jij niet meer bepaalt wat je eet

Wat ooit begon als ‘een beetje gezonder eten’, kan stilaan veranderen in een steeds luidere stem in je hoofd.

Een stem die bepaalt wat je wel en niet mag eten.

Die zegt hoeveel calorieën je maximaal mag eten op een dag.

Die je vertelt dat je moet compenseren wanneer je volgens jezelf ‘te veel’ hebt gegeten.

Eten wordt rekenen. Sporten wordt moeten. Rust nemen voelt verkeerd.

En ondertussen verandert er nog veel meer.

Je bent sneller geïrriteerd of emotioneel. Mensen lijken je niet te begrijpen. Thuis ontstaat misschien vaker ruzie omdat je niet wilt mee-eten.

Je krijgt last van je buik of maag. Je voelt je vaker moe en hebt minder kracht.

En waar sporten in het begin misschien fantastisch ging, merk je plots dat zelfs die vijf kilometer lopen niet meer lukt zoals vroeger.

Je lichaam probeert je iets duidelijk te maken.

Je hoeft hier niet alleen uit te raken

Herken je jezelf hierin?

Dan wil ik vooral dat je weet dat je niet hoeft te wachten tot het ‘erg genoeg’ is om hulp te zoeken.

Tijdens mijn begeleiding kijken we niet alleen naar wat je eet, maar ook naar alles wat eronder zit.

We werken stap voor stap aan voldoende en volwaardige voeding om je lichaam opnieuw te voeden en te laten herstellen. Tegelijk gaan we aan de slag met die steeds luidere gedachten rond eten, bewegen en je lichaam.

Zodat eten opnieuw gewoon eten mag worden.

Zodat er weer ruimte komt voor andere dingen in je hoofd.

Zodat je je lichaam opnieuw leert begrijpen, verzorgen en uiteindelijk ook meer aanvaarden.

En zodat je niet per se terug de ‘oude jij’ hoeft te worden, maar onderweg misschien een versie van jezelf leert kennen die veel dichter bij jou ligt.

Herken jij jezelf of je dochter in dit verhaal?

Misschien is dit het moment om er niet langer alleen mee te blijven rondlopen.

Je bent welkom in mijn praktijk voor begeleiding bij eetstoornissen en verstoord eetgedrag. Neem gerust contact met mij op of plan een eerste kennismakingsgesprek in. Dan bekijken we samen wat jij op dit moment nodig hebt.